درصحن- شوراها: ساعت ۴ عصر بود. بیشتر مردم در خواب نیمروزی بودند. صدای آژیر و انفجار چرت آنها را پاره کرد. مردم به خیابانها ریختند، شهر بمباران شده بود. کسی شگفت زده نبود چون به بمباران های پی در پی عادت کرده بودند، اما صدای ناله مجروحان با همیشه تفاوت داشت. آنها که سالم مانده بودند برای کمک شتافتند ولی نمی دانستند چه اتفاقی افتاده است. تورم بدن کشته شدگان و مجروحان از یک فاجعه حکایت داشت. شهر بمباران شیمیایی شده است. «ستاره فتاح پور» از جمله زنان سردشتی است که از این حادثه جان بدر برده ولی سالهاست آثار جراحات وارده را با خود دارد و از اسپری اکسیژن برای تنفس استفاده می کند.

ستاره فتاح پور سه دهه پس از بمباران شیمیایی سردشت می گوید: «ما تنها یک کلینیک جانبازان داریم که کارآمد، تخصصی و مجهز نیست . تنها یک یا دو پزشک متخصص دارد که هفته‌ای دو روز از بیمارستان امام خمینی سردشت به این کلینیک می‌آیند و خدمات کلینیک در حد یک درمانگاه معمولی است. بارها مسئولان به شهر ما آمده یا ما برای تجهیز بیمارستان به تهران رفته ایم، اما تا الان کاری انجام نشده ا ست. شهر اورژانس اجتماعی ندارد». او حالا خود رئیس شورای شهر سردشت است و باید برای جذب امکانات و ارتقای سطح زندگی مردم شهر جنگ زده سردشت بکوشد.

ستاره فتاح پور کیست؟

ستاره فتاح پور در سال ۱۳۴۴ در شهر سردشت در نقطه صفر مرزی در استان آذربایجان غربی متولد شد. زندگی او تا حدود زیادی متاثر از جنگ ایران و عراق و فقدان پدر بوده است. او در جوانی با فاجعه هولناک بمباران شیمیایی سردشت روبرو شد. فتاح پور اگرچه از این فاجعه جان بدر برد ولی در این حادثه مجروح و خاطرات تلخ آن را با خود حفظ کرد. او در کودکی پدر خود را از دست داد تا در کنار مادر به سختی زندگی کند.

فتاح پور در رشته امور تربیتی تحصیل و فعالیت خود را در دهه ۵۰ در مدارس این شهر آغاز کرد. ستاره فتاح پور علاوه بر مدیریت مدارس شهر، پس از سه دهه به مشاورت فرماندار سردشت رسید. او در جریان انتخابات شورای چهارم سردشت، اعلام کاندیداتوری کرد و با استقبال گسترده مردم روبرو و بعنوان منتخب اول به شورای شهر راه یافت.

فتاح پور در خصوص انگیزه خود برای ورود به شورای شهر می گوید: «خلا در برنامه های شورای شهر برای بانوان، احساس وظیفه از اینکه حضور بانوان را در فعالیت های اجرایی و نظارتی شهر ضعیف احساس کردم.»

فتاح پور پس از ۴ سال عضویت در شورای سردشت با کسب تجربه ای تازه، بار دیگر در انتخابات شورای پنجم سردشت اعلام کاندیداتوری کرد و با کسب ۲ هزار و ۴۶۷ رای برای باردوم راهی شورای شهر شد. او اما این بار نه تنها مورد اعتماد مردم شهر قرار گرفت بلکه توانست اعتماد دیگر اعضای شورا را نیز کسب و بر کرسی ریاست شورا تکیه زند تا اولین زن رئیس شورا در کل استان آذربایجان غربی لقب گیرد.

مردم سردشت علاوه بر ستاره فتاح پور یک زن دیگر به نام سمیه عباسی را نیز انتخاب کردند تا دو کرسی شورای شهر سردشت به زنان تعلق گیرد. فتاح پور در دوره چهارم تنها زن عضو شورا بود که ابراز امیدواری کرده بود در دوره های بعد تعداد زنان شورا بیشتر شود.

او پس از تکیه بر کرسی ریاست شورای شهر می گوید: «پیام‌های تبریک مردم از زمانی که در انتخابات رأی آوردم، بیشتر بود؛ البته در ابتدا دو تن از آقایان شورا نمی‌توانستند بپذیرند که یکی از رقبای آنها باشم، اما بعدتر دیگر آن را قبول کردند. فکر می‌کنم حالا نوبت ما زنان است که مسئولیت‌پذیری خودمان را نشان دهیم. الان هم شاید باورتان نشود آقایان بیشتر از خانم‌ها به من تبریک می‌گویند.»

فتاح‌پور باور دارد که از عهده مسئولیت رسالت برمی‌آید و می افزاید: «اولویت‌های من توسعه اقتصادی محلی، درآمدزایی، ایجاد بستر همفکری و تعامل با مسئولان و مردم، ایجاد بخش‌های سرمایه‌گذاری، ایجاد درآمد‌های زودبازده مانند وصول مطالبات، ایجاد اعتماد جهت وصول عوارض شهری است و اولویت بعدی هم توجه به درآمدهای پایدار است.»

سوابق اجرایی و مدیریتی

شغل و مسوولیت اصلی ستاره فتاح پور طی سه دهه گذشته معلمی و فعالیت در آموزش و پرورش بوده است. او اما در کنار شغل معلمی به شورای شهر نیز راه یافته و در مدیریت شهری نیز فعال شده است. مهمترین سوابق اجرایی و مدیریتی او به این شرح است:

  • عضو شورای چهارم و پنجم سردشت
  • رئیس شورای شهر سردشت در دوره پنجم
  • مشاور فرماندار سردشت
  • نایب رئیس مجمع مشورتی بانوان آذربایجان غربی
  • کارشناس امور تربیتی
  • مدیر دبیرستانهای سردشت
  • رابط فرهنگی در کمیته امداد
  • عضو جمعیت هلال احمر

زنان و نبود امکانات در شهر

ستاره فتاح پور که با انگیزه حمایت از زنان برای ورود به شورا اقدام کرده در خصوص کمبودهای جامعه زنان سردشتی می گوید: ««محرومیت زنان در مناطق محروم مضاعف است؛ در حالی که همیشه استوار و نجیب بوده‌اند به‌ویژه در دوره ٨ ‌سال دفاع‌ مقدس تمام آن مصایب را به جان و دل خریدند و حتی جانباز شده‌اند اما هنوز هم از کمترین امکانات رفاهی برخوردار نیستند و حتی یک فضای تفریحی هم برای آنان وجود ندارد.» او در مصاحبه ای دیگر می گوید: «در شهر ما زنان فضای رفاهی- اجتماعی ندارند، شاید شهرهای دیگر از کمبود امکانات بگویند، اما من از نبود امکانات در شهرمان می‌گویم و می‌خواهم واقعا به عنوان یک زن ایرانی کاری برای زنان شهرم انجام دهم. من فرصت می‌خواهم برای زنان، باید به زنان فرصت داده شود تا توانایی‌های‌شان را نشان دهند.»

فتاح پور در تشریح فعالیت های انجام شده برای زنان در شورای چهارم می گوید: «برنامه هایی ارائه کرده ام در خصوص پارک بانوان، ایجاد کلینیک مشاوره ای، مسائل ورزشی بانوان و ایجاد مسیر پیاده روی برای آنها بوده است.» وی می افزاید: «برگزاری نشست های روشنگری بانوان در خصوص مسائل اجتماعی از جمله خودکشی، ارائه خدمات به مادران بی سرپرست، تشکیل همایش ها در زمینه عفاف و حجاب، تشکیل آموزشگاه ها و کارگاه های طلاق و اعتیاد، برگزاری نشست با معاون رییس جمهور جهت رفع مشکلات و معضلات بانوان سردشت، راه اندازی کمیته بانوان از جمله اقدامات آموزشی بوده است.»

فتاح پور از زنان شهر گلایه مند است که در طرح های مربوط به زنان مشارکت ندارند و می گوید: «تاکنون هیچ بانویی در ارائه طرح و پیشنهاد من را همراهی نکرده است، در صورتی که من نماینده آنها در شورا هستم. درخواست هایی را از من دارند که اصلا در حیطه وظایف من نیستند. البته تا جاییکه در توانایی من بوده انجام داده ام. دوست دارم بانوان وارد جامعه شوند. من نهایتا تا ۴ سال دیگر شاید دوام بیاورم. مشارکت زنان باید در جامعه زیادتر شود. عمدا بانوان را دخالت می دهم که درگیر مسائل اجتماعی و فرهنگی شوند، دوست دارم حضور بانوان گسترده تر باشد و نتیجه کار شورا و غیره را از من بخواهند.»

همسر و بردارم مشوقم بوده اند

ستاره فتاح پور در کودکی پدر خود را از دست داده و با مادر و برادرش زندگی می کرده است. او متاهل و دارای دو فرزند دختر است که هر دو به تحصیل مشغول اند. دختر بزرگترش کارشناس ارشد بهداشت عمومی است و برای ادامه تحصیل اش از بورسیه تحصیلی استفاده کرده و دختر دیگرش امسال در رشته تجربی دیپلم خود را اخذ و برای ورود به دانشگاه آماده می شود. همسرش پیش از این در یک داروخانه کار می کرده ولی در حاضر به شغلی مشغول نیست و بیمار است.

او همسر و برادرش را مشوق اش برای حضور در فعالیت های اجتماعی معرفی می کند.