درصحن: پرسشگری علی مطهری از وزیر دادگستری در خصوص کیفیت اجرای حکم آیت الله خمینی در اعدام دسته جمعی زندانیان سیاسی در دهه ۶۰، اگرچه هنوز پای پورمحمدی را به مجلس بازنکرده تا پاسخگوی رفتار خود باشد، اما ژنرال های نظامی مجلس را به وسط مناقشه کشانده، تا سطح وفاداری اصولگرایان به سوگند نمایندگی شان در دفاع از حقوق ملت، روشن شود. در این میان یک چهره بیش از دیگران در کانون منازعه قرارگرفته و او کسی نیست جز «سردار محمد علی پورمختار»، رئیس پیشین کمیسیون اصل نود، که پنج سال است لباس نظامی اش را آویزان و برکرسی نمایندگی مجلس تکیه زده است. او پیگیر شکایت نمایندگان از علی مطهری به کمیته نظارت بر رفتار نمایندگان است. نمایندگان شاکی خواهان اخراج علی مطهری از هیات رئیسه مجلس هستند.

محمد علی پورمختار کیست؟

محمد علی پورمختار در سال ۱۳۴۱ در شهر لالجین بدنیا آمد. دوران تحصیلات اش در مقطع راهنمایی و دبیرستان با تحولات سیاسی ایران و وقوع انقلاب ۵۷ همراه بود. اگرچه کمتر از سوابق انقلابی اش جایی مطلبی عنوان شده ولی بیشترین مشارکت را در جنگ ایران و عراق داشته است. او که با تشکیل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به این نهاد نظامی-انقلابی می پیوندند، ۷۵ ماه از دوران جنگ را در مناطق جنگی گذرانده و جانباز شده است. او در جنگ برادرش را نیز از دست داده است. محمد علی پورمختار با پایان جنگ به درجه سرداری می رسد و در سن ۲۹ سالگی از سوی آیت الله خامنه ای فرمانده کل قوا به درجه سرتیپ دومی می رسد و فعالیت حرفه ای اش را در سپاه پاسداران از سر می گیرد. او همزمان به تحصیل در رشته حقوق قضایی مشغول می شود و تا اخذ مدرک فوق لیسانس،‌ تحصیلات اش را ادامه می دهد. او هم اکنون دانشجوی دکترای حقوق خصوصی است.

حمله به دانشجویان از سر دلسوزی بود!

او مدتی بعد با حکم سردار لطفیان فرمانده وقت نیروی انتظامی به معاونت حقوقی و پارلمانی این نهاد انتظامی منصوب می شود. وقوع حمله به کوی دانشگاه تهران در سال ۱۳۷۸ از جمله مهمترین اتفاقات دوران معاونت او در نیروی انتظامی است. پورمختار در این ماجرا به حمایت از سردار لطفیان برخاسته و حمله لباس شخصی ها به کوی دانشگاه که منجر به کشته و مجروح شدن جمعی از دانشجویان منجر شد را از روی دلسوزی عنوان کرده و می گوید: ««بالاخره یکسری از افراد بودند که احساس تکلیف می‌کردند و حتی با نیروی انتظامی درگیر می‌شدند. البته الان دیگر به آن شکل نداریم. منتها بعضا نیروهای دلسوزی بودند که می‌دیدند اقدام‌هایی علیه ارزش‌های اسلامی صورت می‌گیرد، حس می‌کردند که باید وارد صحنه شوند. اینکه فردی برود با بخشی درگیر شود یا اینکه به‌طور مخفی وارد جایی شود و تخریبی به وجود بیاورد، به این معنی نیست که حمایت می‌شود. لذا از این موارد در آن ماجرا داشتیم.»

پورمختار در خصوص نقش خود در ماجرای کوی دانشگاه در سال ۱۳۷۸ می گوید: «چون من مسوول حقوقی ناجا بودم دفاع از پرونده سردار نظری و عوامل همراهش که جمعا ۲۰ نفر بودند، برعهده من بود. البته من خاطراتم را تاکنون هیچ جا نگفته‌ام. یادم هست دادگاه حدود ۹ ماه طول کشید و خیلی جدی وکلای ما با وکلای شکات با هم بحث می‌کردند. البته نه به عنوان خاطره بلکه به عنوان یک مشغله فکری این مساله برایم وجود داشت که در کنار کسانی که همه نوع اقدام علیه کشور انجام داده ولی با حمایت بعضی دولتمردان در جایگاه شاکی قرار گرفته بودند، آقای ابوترابی‌فرد به همراه آقای رهامی (از چهره‌های اصلاح‌طلب و وکیل شکات) در جلسات دادگاه حضور می‌یافت و عملا از آنان حمایت می‌کرد.» او با ذکر نقل قولی از سردار نظری متهم ردیف اول پرونده، در جلسه بررسی این ماجرا در شورای ستادی نیروی انتظامی می گوید: «…حرکتی را گروهی از دانشجویان شروع کرده بودند و به عوامل انتظامی سنگ‌پرانی می‌کردند. بعد داخل کوی دانشگاه را آتش زده بودند و به امکانات عمومی آسیب رساندند و بخشی از عوامل نیروی انتظامی هم دنبال دستگیری‌ آنها می‌روند.» او وزارت کشور و وزارت علوم را به تشدید اعتراضات دانشجویی و تحریک آنها متهم کرده و می گوید: «اینها خودشان محرک بودند.»

کمیسیون اصل نود و گم شدن ۱۷ پرونده فساد دولت احمدی نژاد

پورمختار هم در بخش قوانین سپاه سابقه فعالیت داشته و هم به عنوان معاون پارلمانی نیروی انتظامی، سال ها با مجلس همکاری داشته است. این سوابق او را بر آن می دارد تا برای ورود به مجلس اقدام کند. انتخابات مجلس نهم و اعلام کاندیداتوری از حوزه انتخابیه بهار و کبودرآهنگ، گامی عملی او برای ورود به مجلس است و موفق می شود آراء لازم را کسب کند. پورمختار با ورود به مجلس نهم به کمیسیون اصل نود می رسد و برخلاف رویه جاری در مجلس که ریاست کمیسیون های تخصصی به نمایندگان پرسابقه می رسد، در اولین حضور در کرسی نمایندگی مجلس، به ریاست کمیسیون اصل نود می رسد.

طرح پرونده های متعدد فساد مالی دولت احمدی نژاد در کمیسیون اصل نود،‌ او را در یک آزمون جدی قرار می دهد که سربلند از آن بیرون نمی آید. افزایش روزافزون فساد اقتصادی در دولت و عدم گزارش دهی موثر از اقدامات غیرقانونی در صحن علنی،‌ نشان می دهد که او و کمیسیون متبوع اش با اعضایی اصولگرا، قدرت برخورد با فساد اقتصادی دولت اصولگرا را ندارند.  حجت السلام نوروزی نماینده رباط کریم با ورود به مجلس دهم از گم شدن ۱۷ پرونده فساد اقتصادی در کمیسیون اصل ۹۰ به ریاست پورمختار خبر می دهد و می گوید: «من در مجلس هشتم ۱۷ پرونده در مسائل اقتصادی تشکیل دادم که مربوط به یکی از بانک‌ها، کیش و برخی مسائل دیگر بود که متأسفانه بعدا که من به دستگاه قضایی رفتم، درباره آن سؤال کردم که ظاهرا اثری از آن پرونده‌ها در کمیسیون اصل ۹۰ نیست.» پورمختار که در انتخابات مجلس دهم مجدد موفق به کسب آراء مردم بهار و کبودرآهنگ شده، ولی در مجلس سیر نزولی را طی می کند و این بار کرسی ریاست کمیسیون را به اصولگرایی دیگر واگذار می کند. او از کمیسیون اصل نود به کمیسیون حقوقی و قضایی می رود و به عنوان عضو کمیسیون فعالیت می کند.

در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۹۲، پورمختار از جمله حامیان پروپا قرص کاندیداتوری قالیباف فرمانده اسبق نیروی انتظامی و شهردار نظامی تهران بود.

مجموعه طرح هایی که در مجلس نهم به امضای پورمختار رسیده را در این لینک می توانید مشاهده کنید.

سوابق سیاسی،‌ اجرایی و مدیریتی

سردار محمد علی پورمختار، تا پیش از ورود به مجلس،‌ تمام وقت در نهادهای نظامی مشغول فعالیت بوده و کمتر در نهادی خارج از قوای مسلح فعالیت داشته است. مهمترین سرفصل عناوین شغلی و سیاسی این نماینده مجلس به این شرح است:

  • عضوکمیته علمی مدیریت بحران دانشگاه امام حسین (ع)
  • عضوکمیته علمی و اتاق فکرسازمان مدیریت بحران وزارت کشور
  • مدرس مسائل حقوقی و قضایی بحرانهای امنیتی و مدرس مسایل حقوقی جنگ نرم
  • عضو و دبیر کمیته تدوین قانون سپاه و نیروی انتظامی
  • جانشین رئیس ستاد فرماندهی قرارگاه نجف اشرف و انصارالمهدی
  • فرمانده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شهرستان صحنه
  • رئیس اداره قوانین، معاون قضایی و انظباطی، معاون حقوقی و معاون ارزشیابی ستاد کل سپاه
  • معاون بازرسی دانشگاه امام حسین (ع)
  • معاون نیروی انسانی سازمان حفاظت اطلاعات کل سپاه
  • مدیرکل حقوقی و امور مجلس بنیادشهید و امور ایثارگران کشور
  • مشاور دبیرکل ستاد مبارزه با مواد مخدر کشور و مشاور رئیس جمهور (احمدی نژاد)
  • معاون اداره حقوق شهروندی وزارت کشور
  • نماینده فرمانده کل سپاه در سازمان قضایی نیروهای مسلح و ستاد اجرایی فرمان امام
  • نماینده فرمانده نیروی انتظامی در قوه قضاییه و دبیر کمیته مشترک راهبردی
  • نماینده فرمانده کل سپاه در هیأت عالی انضباطی سپاه (رسیدگی به تخلفات و جرائم فرماندهان)
  • نماینده ناجا در کمیسیون مشترک شهرداری تهران
  • نماینده ناجا در کمیسیونهای حقوقی واجتماعی دولت
  • نماینده بهار و کبودر آهنگ در مجلس نهم و دهم
  • رئیس کمیسیون اصل نود مجلس نهم
  • عضو فراکسیون اصولگرایان مجلس نهم و دهم

امضای طرح سه فوریتی خروج از مذاکرات هسته ای

پورمختار در ردیف مخالفان جدی مذاکرات هسته ای و امضای توافقنامه برجام بود. در حالی که تیم هسته ای دولت روحانی مذاکرات فشرده ای را برای به سرانجام رساندن برجام انجام می دادند،‌ پورمختار در همراهی با تندروترین نمایندگان اصولگرای مجلس نهم،‌ با ارائه طرحی سه فوریتی خواهان توقف مذاکرات و خروج تیم ایران از میز مذاکرات دادند که البته این طرح مورد حمایت اکثریت مجلس قرار نگرفت. او در مخالفت با طرح برجام که در مجلس مطرح و تصویب شد سخن گفت. پور مختار بر این باور بود که برجام دستاوردی برای ایران به همراه نخواهد داشت و می گوید: «برجام تعهد بسیار سختی برای این دولت و دولت‌های آینده و نظارت و محدودیت‌های بسیار شدید ایجاد خواهد کرد و باید بایستیم و برجام را نپذیریم.»

پورمختار دست دادن ظریف وزیر امورخارجه ایران با اوباما رئیس جمهور امریکا را ساده اندیشانه توصیف کرده و معتقد است: « دولت باید دور آمریکا را خط بکشد، زیرا هیچ دلیلی برای رابطه سیاسی با آمریکا وجود ندارد.» او این توصیه را اجرای فرمان رهبر ایران عنوان کرده و می گوید: «رابطه ما با آمریکا رابطه گرگ با میش است. آمریکا با صفت گرگی به دنبال نابودی انقلاب و در اختیار گرفتن منابع انسانی و علمی ما است.»

حصر ماحصل رعایت رافت اسلامی بود

پورمختار به عنوان عضوی از فراکسیون اصولگرایان مجلس نهم و دهم در ردیف مخالفان جنبش سبز قرار دارد. او براین باور است که حصر رهبران جنبش سبز نشانه مورد توجه قرار گرفتن رافت اسلامی در برخورد با سران فتنه است و می گوید: «قطعا در وضعیتی متفاوت که نظرات مختلفی در مورد آن وجود دارد ممکن بود که خسارت ها و هزینه های ایجاد شده هم برای این افراد و هم برای طرفداران آنها و هم برای اوضاع سیاسی کشور با خسارتی سنگین و ایجاد ناآرامی و تنش سیاسی همراه باشد.»

این نماینده مجلس بر این باور است که: «موضوع حصر رهبران جنبش سبز، بیش از آن که ناظر بر وضعیت آنان در خانه ها و در دل پایتخت باشد، ناظر بر ملاحظاتی دیگر است و عده ای سعی دارند که مطالبات تند و افراطی خود را از این طریق مطرح نمایند و با خروج آنها از حصر، تحرکی نسبی در منتقدان ایجاد نمایند ویا علامت هایی به غرب برای مداخله در امور حقوق بشری و سیاست خارجی و داخلی بدهند.»

پورمختار راهپیمایی حکومتی روز ۹ دی ۸۸ که در مخالفت با جنبش سبز برگزار شد را رویارویی حق و باطل خوانده و می گوید: «خلق حماسه ۹ دی مشت محکمی بر دهان فتنه گران و استکبار جهانی بود که موجبات شناخت چهره نفاق بود و انشاالله مردم بصیر و دانا آنچان که همیشه ثابت کرده اند گوش به فرمان ولی فقیه خود در پیشبرد اهداف عالیه انقلاب اسلامی تا سر منزل مطلوب هوشیارانه در تمامی صحنه های ملی برای عزت ایران اسلامی حاضر خواهند بود.»

طرح موضوع حقوق بشر برای فشار به ایران است

پورمختار به عنوان دانش آموخته حقوق و به عنوان کسی که سال ها در دستگاه های امنیتی فعال بوده و به ریز موارد نقض حقوق بشر در ایران اشراف دارد،‌ نه تنها در جایگاه نمایندگی مردم به نقض حقوق شهروندان اعتراض نکرده بلکه معتقد است انتقادات کشورهای غربی نیز برای تحت فشار گذاشتن دولت ایران است و در توجیه ادعای خود می گوید: «اگر آنها مدعی حقوق بشر هستند چرا در منطقه داعش را تقویت کردند و چرا نابودش نمی کنند و چرا علیه حکومت عراق و سوریه از آن بهره می برند و چرا به عوامل ضد حقوق بشری در منطقه توجه نمی کنند!» توجیهی که بارها از زبان ناقضان حقوق بشر در ایران شنیده شده است.

مخالفت با طرح اعطای شهروندی به کودکانی که مادر ایرانی و پدر غیرایرانی دارند از دیگر مواردی است که نشان می دهد رعایت حقوق بشر برای این نماینده مجلس چندان در اولویت نیست. او در مخالفت با این طرح که خواسته بسیاری از مادران ایرانی است می گوید: «این اقدام برای امنیت ملی ایران خطرناک است.» پورمختار در توجیه ضرورت نقض حقوق شهروندی این کودکان به مورد دیگری از نقض حقوق بشر در ایران متوسل می شود بی توجه به اینکه اصل این توجیه خود پایمال کردن حق زنان ایرانی است او می گوید: «این افراد “قاعدتا برخلاف قانون جمهوری اسلامی ازدواج کردند و نباید زمینه برای اقدامات بعدی این افراد مهیا شود.» اشاره او به محرومیت زنان ایرانی برای ازدواج با مردان غیرمسلمان است. زیرا طبق قانون شریعت که در ایران به رسمیت شناخته شده زن مسلمان نمی تواند با مرد غیر مسلمان ازدواج کند.

خانواده

پدرش محمد رضا پورمختار سال ۱۳۹۱ درگذشت. یکی از برادرانش نیز در جنگ ایران و عراق شهید شده است. اطلاعات بیشتری از خانواده او موجود نیست.